Στο Καθολικό της Ι. Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους, όπως και στα Λαγουδερά Κύπρου από τον 12ο αι. εικονίζεται η Υπεραγία Θεοτόκος να κρατεί ειλητάριο, στο οποίο είναι γραμμένη η δέησή της προς τον Υιόν της. Παρόμοιες εικόνες υπάρχουν και σε άλλα Μοναστήρια και Ναούς, συνιστώντας τον ιδιαίτερο εικονογραφικό τύπο «Παναγία η Παράκληση». Είναι ένας διάλογος της Παναγίας με τον Ιησού Χριστό.
Δέξαι Δέησιν τῆς Μητρός, Οἰκτίρμον.
(=Δέξου την ικεσία της Μητέρας σου, Εύσπλαχνε)
Ο Κύριος: Τὶ αἰτεῖς, Μῆτερ;
(= Τι μου ζητάς, Μητέρα;)
Η Παναγία: Τὴν βροτῶν σωτηρίαν.
(= Τη σωτηρία των ανθρώπων)
Ο Κύριος: Παρώργισάν με, Μῆτερ.
(= Με έχουν εξοργίσει με τις αμαρτίες τους)
Η Παναγία: Συμπάθησον, Υἱέ μου.
Ο Κύριος: Ἀλλ’ οὐκ ἐπιστρέφουσιν.
(= Κι όμως δεν μετανοούν)
Η Παναγία: Σῶσον ἐμαῖς πρεσβείαις.
Ο Κύριος: Χάριν ἔχουσιν.
(=Ας είναι. Τους δίνω χάρη!)
Η Παναγία: Εὐχαριστῶ Σοι, Λόγε τοῦ Θεοῦ!
Η Κεχαριτωμένη Θεοτόκος και Αειπάρθενος Παναγία είναι γλυκύτατη Μητέρα, Φιλάνθρωπη, Ελεούσα, Παραμυθία, Οδηγήτρια, Γοργοϋπήκοος, Σκέπη, Καταφυγή και Προστασία και δέεται συνεχώς για τη σωτηρία των ανθρώπων!
Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς!
