Τῷ αὐτῷ μηνὶ ΚΕ΄, ἡ τρίτη εὕρεσις τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.
Φωνὴ βοῶντος γῆς μυχῷ κεκρυμμένη,
Τῆς γῆς ῥαγείσης πᾶσιν ἤχησε ξένως.
Εἰκάδα δὲ Προδρόμοιο κάρην εὗρον κατὰ πέμπτην.
Ἡ τιμία κεφαλὴ τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, ἦτον μὲν πρὸ πολλῶν χρόνων κεκρυμμένη, τώρα δὲ ἀνεφάνη ἀπὸ τοὺς κόλπους τῆς γῆς, καθὼς ἀναφαίνεται καὶ τὸ χρυσάφι μέσα ἀπὸ τὰ μέταλλα. Δὲν ἦτον ὅμως κεκλεισμένη μέσα εἰς στάμνον, καθὼς ἦτον τὸ πρότερον, ἀλλὰ εὑρίσκετο μέσα εἰς ἕνα ἀγγεῖον ἀργυροῦν καὶ εἰς τόπον ἱερόν, ἐφανερώθη δὲ διὰ μέσου ἑνὸς Ἱερέως. Αὕτη λοιπὸν ἀνεκομίσθη ἀπὸ τὰ Κόμανα τῆς Καππαδοκίας εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν. Ὅθεν ὁ τότε πιστότατος βασιλεύς, καὶ Πατριάρχης, μὲ ὅλον τὸν ὀρθόδοξον λαόν, ἐδέχθηκαν αὐτὴν ἀσμενέστατα, καὶ πιστῶς προσκυνήσαντες, ἀπέθεσαν εἰς τόπον ἱερὸν καὶ σεβάσμιον.
Εἰς τὴν τρίτην εὕρεσιν ἐγκώμιον γλαφυρὸν ἔπλεξεν ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὅπερ εὑρίσκεται εἰς τὴν Λαύραν καὶ Ἱερὰν Μονὴν τοῦ Διονυσίου. Ἐκ τοῦ ἐγκωμίου δὲ ἐκείνου συμπεραίνεται ὅτι νὰ εὑρίσκετο τότε εἰς τὸ Μοναστήριον τῶν Στουδιτῶν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Προδρόμου τιμώμενον ἢ ὅλη ἡ Ἁγία Κάρα τοῦ Προδρόμου, ἢ μέρος αὐτῆς. Ἡ δὲ ἀρχὴ τοῦ ἐγκωμίου ἔστιν αὕτη· «Τρίτον μήνυμα τῆς τοῦ Προδρόμου μνήμης». Τὸ αὐτὸ δὲ ἐγκώμιον σῴζεται καὶ ἐν τῇ τοῦ Βατοπαιδίου καὶ Ἰβήρων. Ὁμοίως ἐν τῇ αὐτῇ Μονῇ τοῦ Βατοπαιδίου ἐν τῷ τρίτῳ Πανηγυρικῷ σῴζεται λόγος διαλαμβάνων περὶ τῆς πρώτης καὶ δευτέρας καὶ τρίτης εὑρέσεως τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου, οὗ ἡ ἀρχή· «Πάλιν ἡμῖν ὁ θεῖος ἐφέστηκε Πρόδρομος».
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἅγιος Μάρτυς Κελεστῖνος, σιδήρῳ τὰς πτέρνας περιπαρείς, τελειοῦται.
Πτέρνας σιδήροις ἐμπαρεὶς Κελεστῖνος,
Τὸν πτερνοτήρην συντρίβει πατῶν ὄφιν.
Ὁ Ὅσιος Ὀλβιανὸς ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται.
Τὸν Ὀλβιανὸν οὗ πανόλβιος βίος,
Πανολβίαν λαχόντα καὶ λῆξιν γράφω.
Ταῖς τῶν σῶν Ἁγίων πρεσβείαις Χριστὲ ὁ Θεὸς ἐλέησον ἡμᾶς.
ΠΗΓΗ: Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Γ’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ