· Δώσε θνητά και πάρε αθάνατα. Λύτρο της ψυχής είναι η ελεημοσύνη. Ο φτωχός δεν επιθυμεί τόσο πολύ τα αναγκαία, όσο λαχταρά ο πλούσιος τα περιττά. Ούτε πάλι έχει ο φτωχός τόση ικανότητα στο να μεταχειριστεί την πονηριά, όση δύναμη έχει προς αυτό ο πλούσιος.
· Ο θυμός διαφέρει από την οργή. Θυμός μεν είναι η οργή σε κατάσταση εκρηκτική, ενώ η οργή είναι η διάθεση να προκαλέσεις λύπη σε εκείνον που σε λύπησε.
· Ο Θεός έγινε σαρκοφόρος, ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να γίνει πνευματοφόρος!
· Το «αλληλούια» είναι δοξολογία του αοράτου Θεού. Λέγεται ότι όπως τα Χερουβείμ λένε το «άγιος, άγιος, άγιος», οι άγγελοι υμνούν τον Θεό μ’ αυτή τη λέξη. Αυτό μας το παρέδωσαν Άγιοι Πατέρες, οι οποίοι το άκουσαν οι ίδιοι, όπως ο Ησαΐας τα Σεραφείμ (Ησ. 6,3). Διαιρείται δε το αλληλούια ως εξής: «Αλ», Θεός, «ηλ», ισχυρός, «ούια», κραταιός.
· Ο μεγαλύτερος θησαυρός του κόσμου είναι το Ευαγγέλιο και όποιος το μελετάει κάθε μέρα, βρήκε την ευτυχία.
· Για την έρευνα της Αγίας Γραφής χρειάζεται έντιμη ζωή, καθαρή ψυχή και κατά Χριστόν αρετή, ώστε ο νους να βαδίζει τον δρόμο Της και να μάθει όσο είναι προσιτό περί του Θείου Λόγου.
· Νύχτα και μέρα, ας μην φεύγει από το στόμα σου ο λόγος του Θεού. Ας είναι έργο σου η συνεχής μελέτη των Θείων Γραφών με σχολαστικότητα και να καταγίνεται στην κατανόηση κάθε λέξεως της Αγίας Γραφής. Δεν πρέπει να μελετά κανείς τεμπέλικα τον Νόμο του Κυρίου. Δεν επιτρέπεται άλλοτε να Τον μελετάει και άλλοτε όχι, αλλά πάντοτε και συνεχώς να είναι αφοσιωμένος στα Θεία λόγια.
· Με την ψαλμωδία η ταραχή και η αγριότητα και η αταξία που υπάρχει στην ψυχή εξομαλύνεται, ενώ η λύπη θεραπεύεται.
· Η έχθρα εναντίον του (Θεανθρώπου) Χριστού επεκτείνεται και σ’ αυτόν τον (Θεό) Πατέρα. Διότι εάν ο Πατήρ βρίσκεται μέσα στον Υιό και ο Υιός μέσα στον Πατέρα, πώς είναι δυνατόν η προσβολή του ενός των Προσώπων να μην είναι προσβολή και του Άλλου;
· Γι’ αυτόν που πέρασε τη ζωή του κάνοντας τις πιο μεγάλες ευεργεσίες, αλλά στο τέλος εξέκλινε στο κακό, όλοι οι προηγούμενοι κόποι του είναι ανώφελοι, επειδή έγινε ανίκανος για αγώνα, με αποτέλεσμα την καταστροφή του έργου του.
· Όταν καθίσεις στο τραπέζι και πάρεις να κόψεις το ψωμί, αφού το σταυρώσεις τρεις φορές με το σημείο του σταυρού, να ευχαριστήσεις και να πεις έτσι:
· «Σ’ ευχαριστούμε, Πατέρα μας, για την αγία Ανάστασή Σου, γιατί δια μέσου του Ιησού του Υιού Σου μας την γνώρισες. Και όπως το ψωμί αυτό που είναι πάνω στο τραπέζι ήταν διασκορπισμένο και αφού μαζεύτηκε έγινε ένα πράγμα, έτσι ας συγκεντρωθεί επί το αυτό η Εκκλησία Σου από τα πέρατα της γης στην βασιλεία Σου, γιατί δική Σου είναι η δύναμη και η δόξα σε όλους τους αιώνες, αμήν».
· Και αυτή μεν την προσευχή οφείλεις να την λες όσες φορές πρόκειται να κόψεις το ψωμί για το φαγητό σου. Όταν δε πρόκειται να τοποθετήσεις το ψωμί πάνω στο τραπέζι και να καθίσεις, να λες το «Πάτερ ημών» ολόκληρο. Την δε προσευχή που έγραψα παραπάνω, δηλαδή «Ευλογητός είσαι, Θεέ», την λέμε αφού τελειώσουμε το φαγητό και σηκωθούμε από το τραπέζι.
· Η τάξη του κόσμου και η αρμονική συμβίωση όλων με ομόνοια αποδεικνύει ότι δεν είναι πολλοί, αλλά ένας ο άρχοντας και κύριος του κόσμου, ο Λόγος. Διότι αν ήταν πολλοί οι άρχοντες της δημιουργίας, δεν θα υπήρχε αυτή η τάξη στο σύμπαν. Εξαιτίας των πολλών αρχηγών όλα θα ήταν σε αταξία. Διότι ούτε ένα πλοίο που το κυβερνούν πολλοί θα πλεύσει σωστά, αν δεν κρατά το πηδάλιο ένας μόνο καπετάνιος, ούτε μία λύρα που την παίζουν πολλοί μπορεί να βγάλει καλό ήχο, αν δεν την παίζει ένας που είναι γνώστης.
· Η αταξία είναι χαρακτηριστικό της αναρχίας, ενώ η τάξη αποδεικνύει ότι υπάρχει καλός κυβερνήτης.
· Όσοι καταφεύγουν στον Θεό να μην αμελούν τον αγώνα της προσευχής, έστω και αν Αυτός αναβάλλει για λίγο χρόνο τη χορήγηση του ζητουμένου. Γιατί οπωσδήποτε θα τους ακούσει, επειδή είναι αγαθός και ανεξάντλητος σε έλεος και ευσπλαχνία.
· Η Θεότητα δεν κατανοείται με λογικά επιχειρήματα, αλλά δια της πίστεως και του ευσεβούς φρονήματος μετ’ ευλαβείας.
ΠΗΓΗ: https://www.rimata-zois.gr/syggrafeas/agios-athanasios-o-megas
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ