Η πραότητα και η καλοσύνη κοσμούν τους αγίους και τους χαρίζουν δύναμη και σωφροσύνη, ώστε να μην ανταποδίδουν με κακό το κακό που τους γίνεται. Όταν ο γιος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του μεγάλου, αυτοκράτορας Κωνστάντιος, ασθένησε ευρισκόμενος στην Αντιόχεια, έστειλε ανθρώπους να καλέσουν τον Άγιο Σπυρίδωνα να έλθει να προσευχηθεί γι αυτόν.
Πράγματι, ο άγιος Σπυρίδων προερχόμενος από την Κύπρο με συνοδό του τον διάκονο Τριφύλλιο, έφθασε στην Αντιόχεια και οδηγήθηκε στο αυτοκρατορικό παλάτι. Ο Άγιος ήταν ρακένδυτος, φορώντας στο κεφάλι ένα απλό πλεκτό σκουφάκι, φέροντας ράβδο ανά χείρας κατασκευασμένη από φοινικόδενδρο και κατάστηθα ένα κεραμικό δοχείο με έλαιον από την ακοίμητη κανδήλα στον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου (που εκείνη την εποχή συνήθιζαν να έχουν επάνω τους οι χριστιανοί στα Ιεροσόλυμα).
Με αυτήν την περιβολή και εξαντλημένος από την νηστεία, την προσευχή και το μακρύ ταξίδι που είχε διανύσει, ο άγιος Σπυρίδων δεν φανέρωνε το αξίωμα και τη μεγαλοπρέπειά του. Όταν λοιπόν θέλησε να εισέλθει στο παλάτι, ένας από τους υπηρέτες του αυτοκράτορα τον είδε σαν επαίτη και τον ράπισε στο μάγουλο. Ο πραΰς και αληθινά ευγενής άγιος Σπυρίδων έστρεψε τότε και το άλλο μάγουλο προς τον υπηρέτη. Όταν με μεγάλη δυσκολία κατάφερε εν τέλει να προσεγγίσει τον αυτοκράτορα, μόλις τον άγγιξε στο κεφάλι, εκείνος αμέσως συνήλθε.
ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο: «Ο πρόλογος της Αχριδας» Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, τόμος Ιουνίου, εκδ. Άθως.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ