Ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή - πορεία πρός τόν Γολγοθᾶ - Ἅγιος Παΐσιος ο Ἁγιορείτης

 Καλ Σαρακοστ κα καλ Τριήμερο!

ναι ο τρες πρτες μέρες τς Μεγάλης Τεσσαρακοστς

μέ αστηρή νηστεία).

 

 


 

Πιστεύω ατν τν Σαρακοστ ν μν χετε πολλς δουλεις κα ν συμμετάσχετε ψυχικ στ Πάθος το Κυρίου, δουλεύοντας περισσότερο πνευματικά. π τν στιγμ πο ρχίζει τ Τριώδιο (κκλησιαστικ περίοδος πο ξεκινάει τν Κυριακ Τελώνου κα Φαρισαίου κα τελειώνει τ Μέγα Σάββατο), πρέπει ν ρχίζη κανες ν δεύη πρς τν Γολγοθ. Καί, ν ξιοποιήση πνευματικ ατν τν περίοδο, ταν πεθάνη, θ δεύση ψυχή του πρς τ νω, χωρς ν μποδίζεται π «διόδια» κα τελώνια ( τελωνισμς τν ψυχν κατ τν ρα το θανάτου). Κάθε χρόνο ρχονται ατς ο γιες μέρες, λλ κα κάθε χρόνο μς φεύγει κα νας χρόνος· κα ατ εναι τ θέμα. Τν ξιοποιήσαμε πνευματικ τν σπαταλήσαμε στ λικά;

 

Μαζ μ λες τς λλες κοσμικς λλοιώσεις τς ποχς μας, χει χάσει τν ννοιά του κα τ Τριήμερο, γιατ ο κοσμικο κάθε βδομάδα χουν τριήμερο – Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακ – μ ζω κοσμική. Ετυχς πο διατηρεται κα πραγματικ πνευματικ ννοια το Τριημέρου στ μοναστήρια κα σ λίγες χριστιανικς οκογένειες στν κόσμο, κα τσι κρατιέται κόσμος. πολλ προσευχ κα νηστεία πο γίνεται κάθε χρόνο σ’ ατ τ Τριήμερο, στν ρχ τς Μεγάλης Τεσσαρακοστς, φρενάρει τν κόσμο π πολλ πνευματικ λισθήματα, πο γίνονται συνήθως στ κοσμικ τριήμερα.

 

– Γέροντα, ποιό εναι τ νόημα το Τριημέρου;

– Τ Τριήμερο τς Σαρακοστς χει περισσότερο τ νόημα ν συνηθίση κανες στν νηστεία, στν γκράτεια. στερα, ταν θ κάνη κάθε μέρα νάτη (τρώω νηστήσιμη τροφ μετ τν νάτη βυζαντιν ρα, δηλαδ μετ τς 3 μ.μ), θ τ θεωρ πανηγύρι. Στ Κοινόβιο μετ τ Τριήμερο, τρώγαμε μι σούπα νερόβραστη στς τέσσερις τ πόγευμα κα τ θεωρούσαμε μεγάλη ελογία. Μετ τ Τριήμερο τί ελογία ν τρμε κάθε μέρα!

 

Βοηθάει τ Τριήμερο στν ρχή, γι ν νηστέψη κανες λη τν Σαρακοστή. ν μως κάποιος δν μπορ ν κρατήση τ Τριήμερο, ς φάη λίγο παξιμάδι τ βράδυ ς κρατήση νάτη. Εναι καλύτερα ν οκονομηθ, γιατί, ν ζαλίζεται κα δν μπορ ν κάνη τίποτε π πνευματικά, τί πνευματικ κέρδος βγάζει μετά;…

 

– Γέροντα, πς θ μπορέσω τν Σαρακοστ ν γωνισθ περισσότερο στν γκράτεια;

– Ο κοσμικο τώρα τν Σαρακοστ προσέχουν κατ κάποιον τρόπο τν γκράτεια, ν μες ο μοναχο πάντα πρέπει ν προσέχουμε. Τ κυριώτερο μως πο πρέπει ν προσέξη κανες εναι τ ψυχικ πάθη κα μετ τ σωματικά. Γιατί, ν δώση προτεραιότητα στν σωματικ σκηση κα δν κάνη γώνα, γι ν ξερριζωθον τ ψυχικ πάθη, τίποτε δν κάνει…

– Γέροντα, τί ν σκέφτωμαι τν Σαρακοστή;

– Τ Πάθος, τν θυσία το Χριστο ν σκέφτεσαι. ν κα μες ο μοναχο πρέπει συνέχεια ν ζομε τ Πάθος το Χριστο, γιατ μς βοηθον σ’ ατ κάθε μέρα τ διάφορα τροπάρια, λες ο κολουθίες.

 

Τν Μεγάλη Τεσσαρακοστ μς δίνεται μεγαλύτερη εκαιρία γι ν γωνισθομε κα ν συμμετέχουμε ντονώτερα στ σωτήριο Πάθος το Κυρίου μας, μ μετάνοια κα μ μετάνοιες, μ κκοπ τν παθν κα μ λάττωση τν τροφν, π γάπη πρς τν Χριστό.

 

ς ξιοποιήσουμε, σο μπορομε, τ πνευματικ ατ στάδιο μ τς πολλς προϋποθέσεις κα δυνατότητες πο μς δίνονται, γι ν πλησιάσουμε περισσότερο στν σταυρωμένο Χριστό, γι ν βοηθηθομε π Ατν κα ν χαρομε τν γία νάσταση λλοιωμένοι πνευματικά, φο θ χουμε ζήσει πνευματικώτερα τν Μεγάλη Σαρακοστή.

 

Εχομαι καλ δύναμη τν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γι ν νεβτε στν Γολγοθ κοντ στν Χριστό, μαζ μ τν Παναγία κα τν Προστάτη σας γιο ωάννη τν Θεολόγο, κα ν συμμετάσχετε στ φρικτ Πάθος το Κυρίου μας. μήν.

 

ΠΗΓΗ: π τ βιβλίο Γέροντος Παϊσίου γιορείτου ΛΟΓΟΙ ΣΤ' «Περ προσευχς» ΙΕΡΟΝ  ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ  «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  Ο  ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  2012, σ. 98-99.

 


 

κ τς ερς Μονς