Ο άνθρωπος ως πνευματικό ον δεν ικανοποιείται με τις υλικές απολαβές και απολαύσεις. Με τις ψυχικές του δυνάμεις αναζητεί κάτι καλύτερο και ανώτερο για την πνευματική του πρόοδο. Ικανοποιείται αληθινά μόνο όταν αγωνίζεται για ανώτερες πνευματικές επιδιώξεις και κατακτήσεις. Ειδικότερα, ευχαριστείται όταν προάγεται πνευματικά, προσπαθώντας να αυξήσει τα πλεονεκτήματά του και τις αρετές του πράττοντας το αγαθό. Όταν προσεγγίζει τον Θεό και αποκτά προσωπική σχέση μαζί Του, τότε η ζωή του παίρνει νόημα αληθινό. Αυτός είναι και ο προορισμός του!
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας θυμίζει μέσα από τον Εορτολογικό της κύκλο αυτόν τον προορισμό, για να προσεγγίσουμε τον Χριστό, να οδεύσουμε προς την τελειότητα. «Ἔφθασε καιρός, ἡ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχή» διασαλπίζει το δοξαστικό των Αίνων την Κυριακή της Τυρινής.
Έφτασε ο καιρός για την αρχή των πνευματικών αγώνων. Για να νικάμε τους δαίμονες οφείλουμε να έχουμε την πάνοπλη εγκράτεια, την καθαρότητα των Αγγέλων και την παρρησία ενώπιον του Θεού. Εξαιτίας αυτής (της νηστείας) ο Μωυσής έγινε συνομιλητής με τον Κτίστη και άκουσε με τα ίδια του τα αυτιά μία αόρατη φωνή. Κύριε, εξαιτίας αυτής αξίωσε και εμάς να προσκυνήσουμε τα Πάθη Σου και την Αγία Ανάσταση ως Φιλάνθρωπος που είσαι.
Η εκκλησιαστική αυτή περίοδος (προτρέπει το δοξαστικό) να μας βρει όλους σε εντατικότερο αγώνα, προκειμένου να νικήσουμε τον αόρατο δαιμονικό εχθρό. Με συνέπεια και ειλικρίνεια να σκύψουμε μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να αγωνισθούμε να τον καλλιεργήσουμε με τα πνευματικά όπλα της νηστείας, της αγρυπνίας και της προσευχής. Με την πάνοπλη εγκράτεια, την ευπρέπεια των Αγγέλων και με την παρρησία στον Θεό μέσω της νηστείας, θα καταφέρουμε τη νίκη κατά των δαιμόνων.
Έτσι θα αξιοποιήσουμε τις πνευματικές μας δυνάμεις και θα εργασθούμε για μία αναγέννηση πνευματική. Για μία προσωπική ένωση με τον Δημιουργό μας Θεό.
Τελικά η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μία περίοδος μετανοίας, νηστείας, προσευχής, περισυλλογής, εγκράτειας. Είναι καιρός πνευματικής προετοιμασίας όλων των πιστών χριστιανών, για να αξιωθούμε να προσκυνήσουμε τα Σεπτά Πάθη και την Αγία Ανάσταση του Χριστού μας.
Δοξαστικόν τῶν Αἴνων. Ἦχος πλ. β´.
Ἔφθασε καιρός, ἡ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχή, ἡ κατὰ τῶν δαιμόνων νίκη, ἡ πάνοπλος ἐγκράτεια, ἡ τῶν Ἀγγέλων εὐπρέπεια, ἡ πρὸς Θεὸν παῤῥησία· δι᾿ αὐτῆς γὰρ Μωϋσῆς, γέγονε τῷ Κτίστῃ συνόμιλος, καὶ φωνὴν ἀοράτως, ἐν ταῖς ἀκοαῖς ὑπεδέξατο. Κύριε, δι᾿ αὐτῆς ἀξίωσον καὶ ἡμᾶς, προσκυνῆσαί σου τὰ Πάθη καὶ τὴν ἁγίαν Ἀνάστασιν, ὡς φιλάνθρωπος.
Ἦχος δ´.
Νῦν ὁ καιρὸς τῶν ἀρετῶν ἐπεφάνη, καὶ ἐπὶ θύραις ὁ Κριτής, μὴ στυγνάσωμεν· ἀλλὰ δεῦτε νηστεύοντες προσάξωμεν, δάκρυα κατάνυξιν καὶ ἐλεημοσύνην, κράζοντες· Ἡμάρτομεν, ὑπὲρ ψάμμον θαλάσσης. Ἀλλ᾿ ἄνες πᾶσι πάντων Λυτρωτά, ἵνα καὶ σχῶμεν τὸν ἄφθαρτον στέφανον.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς