Ο Γέροντας,
ο πνευματικός, ο προορατικός, ο θαυματουργός
Ο όσιος Γεώργιος μιλούσε απλά και
κατανοητά, με τη δύναμη της γνήσιας πίστης και την κατά Θεόν αγάπη που φλόγιζε
την καρδιά του. Μιλούσε ρητά και αποφθεγματικά, για να διδάξει και να ενισχύσει
τους πιστούς:
«Ο παπάς όταν λειτουργεί δεν πρέπει να
βλέπει άνθρωπο, πρέπει να βλέπει τον εαυτό του και την ψυχή του, πόσους
αγγέλους έχει γύρω του. Ποτέ ένας παπάς δεν λειτουργεί μόνος του. Έχει ουράνιο
επισκέπτη».
«Ο Θεός φροντίζει για όλους. Η απελπισία
είναι σχεδόν απιστία».
«Να μην κάθεσθε την ώρα της θ.
Λειτουργίας. Ο νους σας να μην πετάει εδώ κι εκεί. Όσο θα είσθε στην εκκλησία
να το πάρετε απόφαση, να διαθέσετε όλο τον χρόνο στην προσευχή».
Τόνιζε ακόμη ο π. Γεώργιος ότι οι
ανάδοχοι δεν πρέπει να μαλώνουν και ότι ο κάθε χριστιανός πρέπει να βαφτίσει το
λιγώτερο τρία παιδιά. Το καθήκον του νουνού, έλεγε, είναι να μαθαίνει στα
βαφτιστικά του από μικρά να πηγαίνουν Εκκλησία, να κοινωνούν τακτικά, να
ακολουθούν το σωστό δρόμο, να γίνουν καλοί άνθρωποι και χριστιανοί.
«Οι υποσχέσεις στον Θεό δεν πρέπει να
αθετούνται».
«Ο γεωργός όταν αρχίσει να οργώνει για να
σπείρει, βλέπει πάντα εμπρός και προχωρεί, δεν γυρίζει να δει πίσω του και ο
Θεός τον προστατεύει».
«Δεν αντέχω να βλέπω το κακό. Όλοι είμαστε
αμαρτωλοί. Και μόνο που στη γη πατάμε και σάρκα φοράμε κάθε βήμα μας είναι και
αμαρτία».
Λίγες μέρες πριν την οσιακή κοίμησή του,
έβλεπε τα βουνά και έλεγε: «Ευλογημένα βουνά, μόνα σας θα μείνετε». Σαν να
τ’αποχαιρετούσε.
Καλά Γέροντα, δεν με είδες; Χθες στον
Εσπερινό ήμουνα, σήμερα στη λειτουργία. Δεν με είδες. – Δεν σε είδα στην
Εκκλησία, τα ρούχα σου έβλεπα. Εσένα δεν σε είδα εκεί.
Ο Γέροντας υπέφερε όταν κάποιος άνθρωπος
είχε μεγάλο βάρος και δεν μετανοούσε. Κλεινόταν στο κελί του και προσευχόταν.
Ήξερε σε ποιόν θα ήταν αυστηρός και σε ποιόν ιλαρός, ήταν γεμάτος αγάπη και
ζητούσε από τα πνευματικά παιδιά του υπακοή, βάζοντας αρκετές φορές κανόνα σε
ανθρώπους που ήθελαν να ξεφύγουν. Συνήθιζε να λέει «σας δίνω αυτές τις
συμβουλές, ξέρετε τις αμαρτίες σας, πρέπει να προσέχετε. Δεν μπορούμε να
επαναλαμβάνουμε τις ίδιες αμαρτίες με το σκεπτικό ότι θα τις ξαναπούμε στον
πνευματικό».
Μία από τις ευλογημένες διδαχές του
Γέροντα ήταν: «Τα πλούτη να μην σας κάνουν εντύπωση, ούτε και οι δόξες αλλά
πάντα να βαδίζετε δίκαια. Το ψωμί σας να το τρώτε με τον τίμιο ιδρώτα σας και
όχι με αδικίες. Να απλώνετε το χέρι σας στην ελεημοσύνη, να μην σκέπτεσθε τι θα
φάτε, τι θα φορέσετε ή τι μεγάλο σπίτι θα χτίσετε. Να χτυπάτε τις πόρτες των
αρρώστων, των ορφανών και των φτωχών. Αν κάνετε έργα καλά θα έχετε μεγάλο μισθό
από τον Θεό. Να ζείτε πάντα χωρίς εγωϊσμό, πάντα να φροντίζετε και να αγαπάτε
τους γέρους, τα ορφανά, τους αρρώστους και να κάνετε παρέα με φτωχούς και με
ανθρώπους που οι άλλοι τους ταπεινώνουν».
Η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Νοεμβρίου.
Ἅγιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον
Ἁγίου Γεωργίου Καρσλίδη.
Ἦχος
α'. Τῆς
ερήμου πολίτης.
Σταυροφόρῳ τῷ βίῳ τῷ Θεῷ εὐηρέστησας,
τόν ζυγόν Χριστοῦ ἐπιλέξας, χριστοφόρε πατήρ ἡμῶν Γεώργιε. Τῇ κέλλῃ ἐγχρονίζων
ἀθλητά, φωτί θεογνωσίας ηὔγασας. Πρός Χριστόν γάρ ἐπορεύθης καί αὐτῷ νῦν
συναγάλλεσαι. Χάριτι τοῦ
Πανοικτίρμονος Θεοῦ, ἦρας Σταυρόν φωτοπάροχον καί παρρησίαν ἒχων πρός Χριστόν, τοῦτον ἱκέτευε.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς