Ο όσιος Ιάκωβος ο Νεομάρτυρας και οι μαθητές του Ιάκωβος και Διονύσιος (Συνεορτάζουν την 1η Νοεμβρίου)

 O Όσιος Ιάκωβος γεννήθηκε σε ένα χωριό της Καστοριάς από ορθόδοξη χριστιανική οικογένεια τα μέσα του 15ου αι. Εργάστηκε ως κτηνοτρόφος, αλλά επειδή απέκτησε πλούτο, ο αγαπημένος αδελφός του τον φθόνησε. Όμως για μην έρθουν σε διάσταση οι σχέσεις των δύο αδελφών, αποφασίζει ο Ιάκωβος και καταφεύγει στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί συνεχίζει την ζωή του ασκώντας το ίδιο επάγγελμα και καταφέρνει και απόκτησε ένα τεράστιο πλούτο. Η γνωριμία του με τον άγιο Πατριάρχη Νήφωνα συνετέλεσε στο να μοιράσει την περιουσία του, ν΄ αφήσει τον κόσμο και να πάει στο Άγιον Όρος. 

Εισέρχεται στη Μονή Δοχειαρίου, όπου κείρεται μοναχός, μετά τρία χρόνια. Κατόπιν, για περισσότερη άσκηση αποσύρεται στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου της Μονής Ιβήρων, της οποίας ανακαίνισε το «Κυριακό». Διακρίθηκε ως ένας αληθινός δάσκαλος της αρετής με αδιάλειπτη προσευχή, νηστείες και αγρυπνία, και προσήλκυσε πλήθος μοναχών. Το 1518 με θέλημα Θεού άφησε την ησυχία του Αγίου Όρους και με έξι μαθητές, μεταξύ αυτών και του Θεωνά, κατευθύνεται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβέκιστας στην Αιτωλία, για να κηρύξει μετάνοια και να στηρίξει τους χριστιανούς. Εκεί «Πλήθος πολύ χριστιανών συνέτρεχεν εις αυτόν από όλα τα εκεί πλησιόχωρα μέρα, διά να ακούσουν την ψυχωφελή διδαχήν του Αγίου, εις τους οποίους και πολλά θαύματα ετέλεσεν».

Όμως, συκοφαντήθηκε από τους Τούρκους ότι παρασύρει τους χριστιανούς εναντίον της εξουσίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη αυτού και των δύο μαθητών του, Ιακώβου ιεροδιακόνου, Διονυσίου μοναχού. Επακολούθησε η φυλάκισή τους από τον Μπέη των Τρικάλων. Μετά την παραμονή τους 40 μέρες στα Τρίκαλα, μεταφέρονται στον Σουλτάνο Σελίμ της Θράκης. Ο Σουλτάνος τους πίεζε να αλλαξοπιστήσουν, αλλά ο όσιος Ιάκωβος απαντά: «Διδάσκω τον νόμον του Θεού εις τους ομοπίστους μου Χριστιανούς, διά να κάμουν τας εντολάς Του και να μην εργάζωνται κανένα κακόν». Έτσι έμειναν όλοι ακλόνητοι στην πίστη τους, γι’ αυτό και βασανίστηκαν σκληρά. Το τέλος του αγίου ενδόξου Ιεραποστόλου Ιακώβου και των μαθητών του Ιακώβου διακόνου και Διονυσίου μοναχού ήταν ο απαγχονισμός τους στην Αδριανούπολη την 1η Νοεμβρίου 1519 για την ορθόδοξη χριστιανική τους πίστη.

 

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ἀγγελικῶς ἐπὶ τῆς γῆς διαπρέψας, τῶν Ἀποστόλων ἀνεδέξω τὴν χάριν,  καὶ μετανοίας κήρυξ καὶ διδάσκαλος πεμφθείς, ἔδειξας τοῖς θέλουσι, σωτηρίας τὴν τρίβον, ὅθεν καὶ πρὸς ἄθλησιν, παρετάξω γενναίως, σὺν τοῖς στεῤῥοῖς συνάθλοις σου σοφέ, Ὁσιομάρτυς Ἰάκωβε μέγιστε.

Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ´. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Τῆς μετανοίας τὴν λαμπρὰν καὶ θείαν σάλπιγγα, φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ τὸν νέον Κήρυκα, ἀνυμνήσωμεν Ἰάκωβον ἐπαξίως. Τοῦ Κυρίου, τὸν βαστάσαντα  τὰ στίγματα, καὶ πληρώσαντα Ἁγίων τὸ ὑστέρημα. Ὅθεν εἴπωμεν·  Χαίροις, Πάτερ Ἰάκωβε.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς