Ο Άγιος Ιερόθεος γεννήθηκε στην Αθήνα από επιφανή
οικογένεια, λίγα χρόνια μετά τη Γέννηση του Χριστού, επί των ημερών του
αυτοκράτορος Αυγούστου. Σπούδασε Πλατωνική φιλοσοφία στη Φιλοσοφική Σχολή των
Αθηνών. Διακρινόταν για τη βαθιά του φιλοσοφική γνώση και την απέραντη σοφία.
Υπήρξε ένας από τα εννέα μέλη του Συμβουλίου
της Γερουσίας του Αρείου Πάγου, του ανώτατου δικαστηρίου την εποχή εκείνη. Το
51 μ.Χ. διδάχθηκε την πίστη του Χριστού από τον Απόστολο Παύλο, βαπτίσθηκε και χειροτονήθηκε
πρώτος Επίσκοπος της Αποστολικής Εκκλησίας των Αθηνών.
Ο Άγιος Ιερόθεος ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση στην
Αθήνα και αναδείχθηκε ευκλεής ιεράρχης, θείος διδάσκαλος και πολύτιμος
εκκλησιαστικός συγγραφέας με βαθυστόχαστα συγγράμματα, που αποκαλύπτουν τη
βαθύτατη σοφία και την πλούσια ευρυμάθειά του. Άξιο θαυμασμού είναι το θεώρημα
του Αγίου Ιεροθέου περί της Αγίας Τριάδος, το οποίο βρίσκεται σε κώδικα στη
βιβλιοθήκη της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους.
Ο σοφός Επίσκοπος
των Αθηνών, αναδείχθηκε και χαρισματικός υμνολόγος, αφού σύμφωνα με την
παράδοση αρπάχθηκε από νεφέλη και παρευρέθηκε μαζί με τους Αγίους Αποστόλους,
τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και τον Άγιο Τιμόθεο στην Κοίμηση της
Υπεραγίας Θεοτόκου, την οποία ύμνησε με εξαίσιους ύμνους.
Υπήρξε πνευματικός καθοδηγητής των δύο επιφανών Αθηναίων
ανδρών, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου (ο οποίος τον διαδέχθηκε στον
επισκοπικό θρόνο των Αθηνών και έπλεξε εγκώμια για τον δάσκαλό του) και του
Αγίου Αριστείδη, του Αθηναίου φιλοσόφου και απολογητή, ο οποίος γεννήθηκε,
έζησε και μαρτύρησε τον 2ο μ.Χ. αιώνα στην Αθήνα.
Ο Άγιος Ιερόθεος εκοιμήθη εν ειρήνη σε βαθιά γεράματα, μετά
από πολύχρονη ποιμαντική και συγγραφική δραστηριότητα. Η τίμια κάρα του
φυλάσσεται στο ομώνυμο μοναστήρι στα Μέγαρα Αττικής. Επίσης λείψανά του
σώζονται στο Άγιον Όρος (Ι.Μ. Αγ. Παύλου) καθώς και στο παρεκκλήσιο του Αγίου
Ανδρέα (Αρχιεπισκοπή Αθηνών).
Διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἱεροθέου, Κύριε Ιησοῦ Χριστέ ἐλέησον ἡμᾶς.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς,
καὶ νήφων ἐν πᾶσιν, ἀγαθὴν συνείδησιν ἱεροπρεπῶς ἐνδυσάμενος, ἤντλησας ἐκ τοῦ Σκεύους τῆς ἐκλογῆς τὰ ἀπόῤῥητα, καὶ τὴν πίστιν τηρήσας, τὸν ἴσον δρόμον τετέλεκας, Ἱερομάρτυς Ἱερόθεε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Ταχὺ προκατάλαβε.
Τοῦ Παύλου ἠλίευσαι,
ταῖς θεηγόροις πλοκαῖς, καὶ ὅλος
γεγένησαι, ἱερωμένος
Θεῶ, σοφὲ Ἱερόθεε, σὺ γὰρ φιλοσοφίας, ταῖς ἀκτίσιν ἐκλάμπων, ὤφθης θεολογίας, ἀκριβοῦς ὑποφήτης,
δι' ἧς μυσταγωγούμεθα, Πάτερ τὰ κρείττονα.
Ἐκ
τῆς
Ἱερᾶς
Μονῆς