Τῇ Α’ Ἰουλίου, Μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, τῶν ἐν Ῥώμῃ τελειωθέντων.
Οι αδελφοί Κοσμάς και Δαμιανός κατάγονταν από τη Ρώμη, ήταν
ιατροί στο επάγγελμα και έζησαν τον 3ο αιώνα επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα
Καρίνου. Πίστευαν στο Χριστό και ιάτρευαν όλους όσους είχαν ανάγκη χωρίς να
παίρνουν χρήματα, ευαγγελιζόμενοι την πίστη στον Ιησού Χριστό, τον μόνο αληθινό
Θεό.
Επειδή τους διέβαλαν στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους
ενώπιόν του και ο Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει. Εκείνοι όμως όχι μόνο
δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και τον ίδιο τον
αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις.
Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους Αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του
προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. Αμέσως τότε οι Άγιοι την
θεράπευσαν με την προσευχή τους στο Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος,
πίστευσαν στο Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά σ' αυτό πού
συνέβη και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες
τιμές.
Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Άγιοι
φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τούς είχε μάθει την ιατρική επιστήμη,
γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι' αυτό τον λόγο, τους ανέβασε σε
κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με
πέτρες και τους θανάτωσε.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Ταχύ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖοι θεράποντες, καὶ ἰατῆρες βροτῶν, ἀνάργυρον βλύζετε, τὴν θεραπείαν ἡμῖν, Ἀνάργυροι ἔνδοξοι, ὅθεν τοὺς προσιόντας, τῇ σεπτῇ ὑμῶν σκέπη, ρύσασθε
νοσημάτων, καὶ παθῶν ἀνιάτων, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανέ, Ρώμης βλαστήματα.
Κάθισμα. Ἦχος πλ.
δ’ – Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον
Ἰαμάτων δοτῆρες θαυματουργοί, καὶ θαυμάτων λαμπτῆρες φωταγωγοί, πᾶσιν ἀνεδείχθητε, τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι, τῶν γὰρ παθῶν τὴν φλόγα, τῇ πίστει δροσίζοντες, τῶν πιστῶν ἐν ταύτῃ, τὸ φρόνημα θάλπετε, ὅθεν ἰατρεῖον, τῶν ψυχῶν κεκτημένοι, τὸν θεῖον ναὸν ὑμῶν, ἐν αὐτῷ καταφεύγομεν, θεοφόροι Ἀνάργυροι πρεσβεύσατε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ,
τὴν ἁγίαν μνήμην ὑμῶν.
Ύμνοι Αγίων Αναργύρων
Ἑκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς