"ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε" (Ματθ. κε' 40).
Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου ονομάζεται Κυριακή της Απόκρεω,
γιατί στη διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί, αρχίζει μια περιορισμένη
νηστεία (αποχή κρέατος), όπως παραγγέλλει η Εκκλησία μας. Έτσι προχωρούμε
σταδιακά προς το μεγάλο αγώνα της Νηστείας κι επομένως, η Τυρινή Εβδομάδα
αποτελεί προθάλαμο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Το θέμα της Κυριακής της Απόκρεω είναι η έμπρακτη αγάπη προς
τον πλησίον από το Ευαγγέλιο της παραβολής του Χριστού για τη Μέλλουσα Κρίση
(Ματθ. 25, 31‐46). Ο Θεός δεν είναι μόνο στοργικός Πατέρας, αλλά είναι και δίκαιος Κριτής. Θα κρίνει τον Κόσμο, όπως μας λέγει το Ευαγγέλιο, σύμφωνα με τα έργα μας. Έχει
κάθε δικαίωμα να μας κρίνει, αν στη ζωή μας δεν αξιοποιήσαμε τη θυσία Του.
Όταν ο Χριστός θα έρθει να μας κρίνει ως δίκαιος Κριτής, το
κριτήριό Του θα είναι η αγάπη, όχι ως ένα απλό ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, αλλά η
προσωπική και ανιδιοτελής αγάπη για κάθε άνθρωπο, με τον οποίο ο Θεός μας
φέρνει σε επαφή στη ζωή μας. Αυτήν την αγάπη έδειξε και ο Χριστός στον άνθρωπο,
αφού «αὐτός πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α΄ Ἰω. 4, 19). Στην Παραβολή της Κρίσεως, ο Χριστός μας υπέδειξε:
«ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. κε' 40).
Κάθε πράξη μας προς τον συνάνθρωπό μας, καλή ή κακή στο πρόσωπό Του αναφέρεται.
Και ο στίβος του χριστιανού είναι η κοινωνία. Η πείνα, η δίψα, η ανέχεια, η
αρρώστια, η φυλακή συναντώνται καθημερινά και δεν έχει δικαίωμα να ισχυρισθεί
κάποιος ότι δεν τα πρόσεξε. Θα κριθούμε για την έμπρακτη εφαρμογή της αγάπης
μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων. Τα δώρα που έδωσε ο Θεός στον καθένα, θα
κριθούμε αν τα προσφέραμε ως διακονία στον πλησίον. Διότι η αγάπη είναι το
μεγαλύτερο από τα χαρίσματα του Θεού και την οφείλουμε στον αδελφό μας.
Χριστιανική αγάπη είναι να βλέπω τον Χριστό στο πρόσωπο κάθε
ανθρώπου, οποιοσδήποτε κι αν είναι αυτός. Η παραβολή για την Μέλλουσα Κρίση
αναφέρεται ακριβώς σε αυτήν την αγάπη. Αγάπη Χριστού είναι μία προσωπική σχέση
του ανθρώπου προς τον άλλον άνθρωπο, τον συγκεκριμένο και όχι προς την
αφηρημένη ανθρωπότητα. Δεν είμαστε όλοι καλεσμένοι να εργασθούμε για την
Ανθρωπότητα, όμως ο καθένας μας έχει λάβει το δώρο και τη χάρη της αγάπης του
Χριστού. Επί πλέον, η αγάπη του Χριστού προϋποθέτει την αναγνώριση του
συνανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, ακόμη και του πιο πτωχού και ελαχίστου, σαν
αδελφού με Πατέρα τον ίδιο τον Θεό. Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από αυτή την
προσωπική σχέση που αναγνωρίζει τον συνάνθρωπό του και τον περιβάλλει με αγάπη.
Επομένως, είναι γεγονός ότι ο δρόμος που οδηγεί στον Θεό
διέρχεται από το σταυροδρόμι του συνανθρώπου μας και η σωτηρία μας εξαρτάται
από τη συνάντηση με τον «πλησίον».
Η σημερινή ευαγγελική διήγηση αποτελεί ένα μήνυμα αγάπης και
συναδέλφωσης. Το «Ευαγγέλιο της κρίσεως» ασφαλώς θα μας κρίνει. Τώρα όμως είναι
η ώρα που καλούμαστε να αγωνισθούμε, να βγούμε από το «εγώ» μας και να
προσφέρουμε την αγάπη μας στους άλλους, αφού πρώτα την έχουμε δώσει στην Πρώτη
Αγάπη, που είναι ο Χριστός! «Ἕως ἐστι καιρὸς Χριστὸν ἐπισκεψώμεθα, Χριστὸν θεραπεύσωμεν, Χριστὸν θρέψωμεν, Χριστὸν ἐνδύσωμεν, Χριστὸν συναγάγωμεν, Χριστὸν τιμήσωμεν» (Άγιος
Γρηγόριος ο Θεολόγος).
Εκ
της Ιεράς Μονής